021 - 26140250  

 

بیماری منییر

دوشنبه, 13 آبان 1398
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

 

مینیر ( یا منییر) یک بیماری یک طرفه مربوط به گوش داخلی می باشد. این بیماری با سرگیجه ناگهانی و حالت تهوع، زنگ زدن گوش، احساس کیپی گوش و در برخی موارد افت شنوایی شروع می شود. علائم ممکن است از 1 دقیقه تا چند ساعت طول بکشند.

خلاصه مطالب

  • مقدمه
  • نشانه ها
  • تشخیص
  • درمان
  • مینیر و سمعک
  • توصیه های دکتر گوش و حلق و بینی

مقدمه
بیماری مینییر اختلال گوش داخلی است (سیستم وستیبولار در گوش داخلی).

حدود 5 تا 10 درصد بیماران مبتلا به سرگیجه با بیماری منیر تشخیص داده می شوند. این بیماری در بین بیماران بین 30 تا 50 ساله رایج است و زنان بیشتر از مردان دچار این بیماری می شوند.

علت دقیق بیماری مینیر مشخص نشده است. با این حال، تخمین زده می شود که وراثت یا آسیب آسیب گوش داخلی در گذشته نقش مهمی ایفا می کند.

بیماری مینییر نیز به عنوان هیدروپس اندولنفاتیک نامیده می شود، یعنی تولید بیش از حد مایع آندو لنف در گوش داخلی.
نشانه ها
سه نشانه از بیماری مینییر عبارتند از افت شنوایی (درجات مختلف)، وزوز گوش و سرگیجه که حدود 3 ساعت طول می کشد. پزشکان این را به عنوان یک مثلث از علائم معرفی می کنند. میزان شنوایی و شدت وزوز در "قبل" از حمله سرگیجه نسبت به "هنگام وقوع" حمله سرگیجه ممکن است متغیر باشد. در بیشتر موارد، کاهش شنوایی بدتر می شود و علائم وزوز گوش بیشتر می شود و همچنین طول دوره سرگیجه هم طولانی تر می شود.

تشخیص
. نیستاگوس (پریدن چشم)
. کم شنوایی، به خصوص در فرکانس های پایین و میانی
. حساسیت بیش از حد ارگان کورتی (در صورت مزمن شدن بیماری)

 

درمان
در زیر چند روش درمانی مختلف برای بیماری مینییر معرفی می شود. که عبارتند از "کاهش حمله"، "فاصله درمانی" و "جراحی" است. همچنین اطلاعات بیشتری در مورد جلوگیری از بیماری منیر پیدا خواهید کرد.
Attack reduction therapy یا درمان کاهش حملات: در این روش فقط علائم مینیر را درمان می کنند نه علت آن را. علائم معمول بیماری منیر عبارتند از وزوز گوش، افت شنوایی و سرگیجه. که وزوز گوش می تواند با تغییر رژیم غذایی ساده و داروهای تجویزی درمان شود.
سرگیجه را می توان با داروهای ضد سرفه و داروهای ضد استفراغ درمان کرد( داروی ترجیحی ضد استفراغ dimenhydrinare است که مهارکننده گیرنده H1 در مرکز استفراغ سیستم عصبی مرکزی است، بنابرین تهوع و استفراغ را کاهش می دهد. علاوه بر اینها استراحت مطلق بسیار توصیه می شود. اگر حمله شامل استفراغ مکرر باشد، باید مایعات زیادی برای جبران آب از دست رفته مصرف شود.
برای جلوگیری از حملات بیشتر مینیر توصیه می شود بیمار از موقعیت های استرس زا دوری کند و همچنین فشار خون فرد باید طبیعی باشد(تحت نظر پزشک باشد).

فاصله درمان : یا interval therapy یک درمان است که بین حملات صورت می گیرد. داروی بتاهیستین به طور معمول برای این نوع از درمان استفاده می شود که در برابر سرگیجه موثر عمل می کند. هنوز مشخص نیست که آیا این دارو تاثیر مثبتی در افراد مبتلا به بیماری منیر دارد یا خیر. با این حال، پزشکان هنوز آن را به عنوان یک گزینه درمانی تجویز می کنند.
جراحی: اگر بیماری منیر با دارو درمان نگیرد تنها گزینه باقی مانده جراحی است. جراحی در بیماران منیری 2 نوع مختلف است:
1. قطع عصب تعادل
2. برداشتن قسمت لابیرنت گوش که تحت عنوان لابیرنتکتومی شناخته می شود. در این روش لابیرنت و قسمت شنوایی گوش را به طور کامل خارج می کنند. این جراحی برای آن دسته از بیمارانی انجام می شود که بر اثر منیر شنوایی خود را به طور کامل از دست داده اند.
یک روش دیگر تزریق جنتامایسین به گوش میانی است که از آنجا به درون گوش داخلی جذب می شود.

 

منیر و سمعک

یکی از عواقب بیماری منیر نه تنها افت شنوایی بلکه انزوای اجتماعی است. با استفاده از سمعک می توان مشکلات شنوایی ناشی از منیر را به طور کامل بهبود بخشید و فرد را به مشارکت فعال در جامعه برگرداند.

 

توصیه های دکتر گوش و حلق و بینی
در مورد این مسئله هیچ شکی وجود ندارد- بیماری منیر را نباید نادیده گرفت. اگر شما یا یکی از خویشاوندانتان علائم این بیماری را دارید در اسرع وقت به پزشک گوش و حلق و بینی مراجعه نمایید.
اگر پزشک شما نتیجه گرفت که شما نیازمند استفاده از سمعک هستید، آنوقت به ما اجازه دهید تا مناسب ترین سمعک را برای شما تجوبز کنیم. خدمات ما رایگان و بدون تعهد است. امروز تماس بگیرید.

نوبت دهی تلفنی

 

خبــرنامـه
 

طراحی و توسعه: نونگار پردازش تمامی حقوق محفوظ است

© 2018 DESIGNED BY NONEGAR. ALL RIGHTS RESERVED

طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت