تهران، اقدسیه، خیابان موحد دانش، نبش خیابان نیلوفر، ساختمان پزشکان صاحبقرانیه، طبقه 5، واحد 505
در دنیای امروز، کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون یکی از دغدغههای مهم در حوزه سلامت گوش و شنوایی به شمار میرود. این نوع از کاهش شنوایی، میتواند به شکل ناگهانی یا تدریجی ظاهر شود و به علت اختلالات در جریان خون گوش داخلی، آسیبهای جدی به سلولهای شنوایی و عصب گوش وارد سازد. اهمیت بررسی این موضوع در آن است که بسیاری از بیماران با علائمی چون وزوز گوش، احساس گرفتگی یا کاهش وضوح صدا مواجه میشوند، بدون آنکه از وجود مشکلات عروقی در گوش خود آگاه باشند.
گوش داخلی یا حلزون گوش از بافتی ظریف و پیچیده تشکیل شده که برای عملکرد صحیح خود نیازمند جریان خون دائم و غنی از اکسیژن است. هر گونه اختلال در گردش خون این ناحیه، باعث کاهش اکسیژنرسانی به سلولهای مژهدار و عصب شنوایی میشود. این پدیده سبب هیپوکسی سلولی و از بین رفتن تدریجی سلولهای مسئول دریافت صوت میگردد. در موارد شدیدتر، انسداد یا انقباض عروق، میتواند منجر به سکته گوش شود که نوعی کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون ناگهانی است. در واقع جریان خون، نقش حیاتی در حفظ پایداری مایعات درون گوش داخلی و جلوگیری از آسیبهای عصب VIII (عصب شنوایی-دهلیزی) دارد.
عوامل زیادی در ایجاد اختلالات گردش خون مؤثرند که هر یک میتوانند مسیر خونرسانی به گوش را مختل کنند. از مهمترین این عوامل میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
هر یک از این عوامل، با کاهش جریان خون در شریانهای گوش، زمینهساز بروز کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون بهشکل تدریجی یا ناگهانی میشوند و اغلب در افراد بالای ۴۰ سال شیوع بیشتری دارند.

زمانیکه جریان خون در حلزون گوش کاهش مییابد، سلولهای شنوایی توانایی بازسازی و فعالیت خود را از دست میدهند. ایسکمی یا کمخونی موضعی در این ناحیه باعث آسیب تدریجی به سلولهای شنیداری و در موارد حاد، مرگ سلولی کامل میگردد. همچنین افزایش فشار در مایعات حلزونی، روند تبادل یونی را مختل کرده و عملکرد الکتریکی دستگاه شنوایی را کاهش میدهد. نتیجه این فرآیند، بروز کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون است که ممکن است در ابتدا فقط فرکانسهای خاصی را تحت تأثیر قرار دهد اما با گذشت زمان، به کل طیف شنوایی سرایت میکند.
یکی از جدیترین اشکال کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون، سکته گوش است. این حالت معمولاً بهصورت ناگهانی و بدون علامت قبلی بروز کرده و فرد طی چند ساعت یا یک روز بهطور کامل شنوایی یک گوش خود را از دست میدهد. علت اصلی آن، انسداد یا اسپاسم یکی از شریانهای تغذیهکننده حلزون گوش است. عوامل خطر شامل استعمال دخانیات، استرس مزمن، فشار خون بالا و دیابت میباشند. درمان فوری با داروهای ضد انعقادی، کورتون و اکسیژن تراپی، میتواند شانس بازگشت شنوایی را افزایش دهد، اما تأخیر در درمان اغلب منجر به آسیب دائمی در عصب شنوایی میشود.
در کمشنوایی تدریجی ناشی از اختلالات عروقی، بیمار ممکن است طی ماهها و حتی سالها متوجه کاهش شنوایی خود شود. این نوع معمولاً ناشی از کاهش مزمن خونرسانی، تصلب شرایین یا فشار خون بالا است. در مقابل، کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون بهصورت ناگهانی، بدون هشدار قبلی و در اثر انسداد سریع جریان خون بروز میکند. اگرچه هر دو نوع از نظر آسیب به سلولهای گوش مشابهاند، اما زمان مداخله درمانی در نوع ناگهانی بسیار حیاتیتر است. شناسایی زودهنگام علائم، از جمله وزوز یا احساس پری گوش، میتواند مانع از پیشرفت کامل کمشنوایی شود.
برای تشخیص و جلوگیری از آسیب بیشتر، آگاهی از علائم اولیه بسیار مهم است. برخی از نشانههای هشداردهنده به شرح زیر هستند:
در صورت مشاهده این علائم، مشاوره سریع با متخصص گوش و حلق و بینی الزامی است، زیرا ممکن است افراد دچار کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون در مراحل اولیه باشند.
یکی از جنبههای کمتر مورد توجه در ارتباط با گردش خون گوش، تأثیر سبک زندگی افراد است. عواملی مانند کمتحرکی، رژیم غذایی پرچربی، مصرف دخانیات و استرسهای مزمن، مستقیماً بر جریان خون تأثیر میگذارند و خطر کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون را افزایش میدهند. انجام فعالیتهای هوازی، مصرف غذاهای سرشار از امگا ۳، کنترل قند خون و فشار خون و پرهیز از سیگار، راهکارهای سادهای هستند که میتوانند به بهبود خونرسانی شریانی گوش کمک کنند. تحقیقات اخیر نشان دادهاند که خواب منظم و کاهش اضطراب نیز در حفظ تعادل جریان خون گوش نقش مؤثری دارد.
درمان کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون باید در دو راستا انجام شود: نخست، بازگرداندن جریان طبیعی خون و دوم، حفاظت از سلولهای آسیبدیده. روشهای دارویی شامل مصرف داروهای ضد پلاکت، گشادکننده عروق، کورتونها و آنتیاکسیدانها است. در برخی موارد از اکسیژن پرفشار (Hyperbaric Oxygen Therapy) برای افزایش اکسیژنرسانی به سلولهای گوش استفاده میشود. همچنین رویکردهای توانبخشی نظیر سمعکهای دیجیتال و توانبخشی شنوایی عصبی کمک میکنند تا آسیب ناشی از کمخونی موضعی جبران گردد. درمانهای جدید مبتنی بر سلولهای بنیادی نیز در دست بررسی هستند تا در آینده بتوان از بازسازی سلولهای شنوایی آسیبدیده بهرهبرد.

پیشگیری مهمترین بخش مراقبت از سلامت شنوایی است. حفظ فشار خون در محدوده طبیعی، کنترل چربی خون و قند خون، ورزش روزانه، ترک سیگار و تغذیه متعادل، از ارکان اصلی پیشگیری محسوب میشوند. همچنین بررسی دورهای وضعیت گوش و شنوایی در افراد بالای ۴۰ سال، به تشخیص زودرس هرگونه کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون کمک میکند. افرادی که سابقه بیماریهای قلبی یا سکته مغزی دارند، باید به سلامت شنوایی خود توجه ویژهای داشته باشند، زیرا احتمال آسیب عروقی گوش در آنها بالاتر است.
در این مقاله دریافتیم که کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون یکی از مهمترین علل کاهش شنوایی در بزرگسالان است. اختلال در خونرسانی حلزون گوش، میتواند باعث مرگ سلولهای شنوایی و آسیب به عصب گوش شود. تشخیص زودهنگام علائم اولیه مانند وزوز، کاهش وضوح صدا و سرگیجه، کلید اصلی پیشگیری از آسیب است. رعایت سبک زندگی سالم، کنترل فشار خون و قند خون، تغذیه مناسب و ترک دخانیات، از مؤثرترین راههای جلوگیری از بروز این اختلال میباشند. در نهایت، آگاهی عمومی و مراجعه سریع به پزشک متخصص، باعث کاهش موارد غیرقابلبرگشت کمشنوایی ناشی از اختلالات گردش خون و حفظ کیفیت زندگی شنیداری افراد خواهد شد.